Głód piłki

W Bełchatowie w poczynaniach Legii panował chaos. Z kolei gospodarze, grali całkiem przyzwoicie, choć pod bramką z tragiczną skutecznością. Legia jednak miała szczęście, już zresztą po raz drugi, bo w Gdyni, w podobnych okolicznościach zwycięstwo dal jej Maciej Rybus. Kto więc zasłużył na plus, a kto na minus?

Plus - Mógł być tylko jeden laureat. Jan Mucha - Słowak udowodnił, że w Legii, a może w całej lidze równych sobie nie ma. Zagrał jak w transie. Sytuacja z koncówki, gdy nie bał się wślizgiem wybijać piłki spod nóg osamotnionego w polu karnym Dawida Nowaka, a potem jeszcze za nią pobiegł - bajeczna. Ale i wcześniej bronił błyskotliwie, widowiskowo i szczęśliwie. Mecz Muchy. Może podziękować obrońcom.

Minus - Jakub Rzeźniczak. Rybus grał z kontuzją, co jest usprawiedliwieniem tego, że w pierwszej połowie dotknał piłkę dwa-trzy razy, a na jego pozycji częściej znajdował się Sebastian Szałachowski, niż on sam. Ale Rzeźniczak, grał beznadziejnie jeszcze zanim odniósł kontuzję, tuż przed przerwą. Był ogrywany przez Costly'ego i Nowaka niemiłosiernie. Był wolny jak słoń. Podawał do tyłu i trzykrotnie albo pod nogi rywala, czym stwarzał mu świetną sytuację przed polem karnym Legii. Nie wiadomo co się stało z jego kondycją, bo po 10 minutach wyglądal jakby biegał 2 godziny po pustyni.